پرسش و پاسخ

q and a iconآزمایشگاه میلاد با بهره گیری از کادر تخصصی در زمینه های مختلف علوم آزمایشگاهی، آماده پاسخگویی به پرسش ها و مشکلات شما عزیزان می باشد

 

ورود به بخش پرسش و پاسخ

نقش آنتی بادی ها در تشحیص لوپوس

لوپوس اریتماتوز سیستمیک )SLE(

یک اختلال خودایمن و التهابی مزمن است که طیفی از عوامل همچون ژنتیک، اپی ژنتیک، تغییرات هورمونی، عوامل محیطی و فاکتورهای ایمنولوژیک، در اتیولوژی آن نقش دارند. این بیماری معمولاً زنان را در سنین باروری مبتلا می کند و عوارض بالینی آن غیرقابل پیش بینی، همراه با دوره های بهبود و عود می باشد. در طی دوره بیماری، بسیاری از اندام ها ممکن است درگیر شوند (مانند پوست، مفاصل، سیستم عصبی، عروق و کلیه ها) که می تواند منجر به نشانه های بالینی مختلف و معمولاً حادی گردد.

اتوآنتی بادی ها و اهمیت بالینی آنها

حضور اتوآنتی بادی های اختصاصی در بیماری SLE یک شاخص اصلی از بیماری می باشد. از این بین، آنتی بادی های ضد محتویات سلولی (ANAs) به عنوان مارکرهای اصلی تشخیص و پیش آگهی بیماری به شمار می آیند، هر چند آنتی بادی های دیگری نیز ممکن است در گردش خون مبتلایان یافت شود . ارتباط معناداری بین حضور برخی آنتی بادی ها و عوارض بالینی وجود دارد. به عنوان مثال، حضور anti-dsDNA در گردش خون بیمار، با درگیری گلومرولی و خطر آسیب کلیوی همراه است، در حالی که حضور anti-Sm/RNP با درگیری عروق و افزایش فشار خون ریوی (Raynaud's phenomenon) مرتبط است. آنتی بادی های ضد فسفولیپید (لوپوس آنتی کواگولان ها) به خصوص anti-cardioloipin، با درگیری سیستم عصبی، سندروم آنتی فسفولیپید و آنمی همولایتیک همراه است و آنتی بادی های ضد Ro/La anti-SS/A) و (anti-SS/B معمولاً در موارد بدون علامت لوپوس یافت می شوند.

اتوآنتی بادی ها و ارزش تشخیص آنها

ANAs به عنوان اصلی ترین مارکر تشخیص آزمایشگاهی SLE شناخته می شوند. برای بیش از 60 سال، ردیابی این آنتی بادی ها با استفاده از تکنیک ایمونوفلورسنس غیرمستقیم (IIF)، ابزاری ارزشمند در تشخیص بیماری های خودایمن بوده است. نخستین بار Coons و Kaplan با استفاده از رده سلول های HEp-2 ، تحول شگرفی در تشخیص ایمونولوژیک اختلال های روماتوئید ایجاد نمودند. در حال حاضر تکنیک HEp-2 IIF به عنوان گلداستاندارد تشخیص و مونیتورینگ ANAs به شمار می آید.

باید توجه داشت که واژه ANAs (به معنای اتوآنتی بادی های ضد هسته) ، واژه صحیحی نیست، زیرا در حال حاضر علاوه بر آنتی بادی های هسته، سایر اتوآنتی بادی های اختصاصی علیه دیگر اجزا سلولی شامل آنتی بادی ها ی ضد ترکیبات غشا هسته، سایتوزول، اندامک های سیتوپلاسمی و غشا سیتوپلاسمی نیز با استفاده از تکنیک HEp-2 IIF قابل ردیابی هستند، به طوری که حضور یک یا چند اتوآنتی بادی اختصاصی، الگوی فلورسنس منحصر به خود را دارد (تصویر1). این الگوها که تحت عنوان ANA patterns شناخته می شوند، انعکاسی از انتشار توپوگرافی اتوآنتی بادی هاست و آنالیز صحیح این الگوها توسط تکنسین آزمایشگاه، می تواند اطلاعات ارزشمندی را در ارتباط با نوع اتوآنتی بادی و در نتیجه بیماری مرتبط با آن، در اختیار قرار دهد.

 

درصورت داشتن سوال یا نظر می توانید از قسمت زیر استفاده کنید

0
  • لطفاَ نظر خود را در رابطه با مطلب فوق بیان کنید